

Hasan Kaya(Ptt Memuru)
Bakkal Hasan Amca
Güney mahallesi sakinlerinden bir tanesi olan Bakkal Hasan Kaya amcamız uzun yıllar Atlıkilise’de mahalle bakkalı olarakoradan gelip geçenlere hizmet etti.
Aslında onun görevi bir devlet memurluğudur. Ama bizler onu hep bakkal Hasan Amca diye hatırlarız. Emekliliğinden sonra mahallemizde açmış olduğu bakkal dükkanında bizlere hizmet eden Atatürk hayranı, Cumhuriyetçi, Devletçi bir aile reisidir…
Yaşadığınız çocukluk yıllarınızda sizin mahallenizde ki bakkal amcanız kimdi biliyor musunuz? Ben biliyor ve çok iyi hatırlıyorum…
Bir mahalle bakkalı müşterilerine nasıl hizmet verir? Çocuklara nasıl davranır? Her şeyi para ile mi satar?
Hiçte öyle bildiğiniz gibi bir bakkal dükkânı değildir Hasan amca’ nın bakkal dükkânı…
Cumhuriyetin kurulduğu ilk yılları sonrasında devletimizin kurumlarında çalışacak insan gücüne çok ihtiyacı vardı. Bakkal Hasan amca’ mız o yıllarda devletimizin saygın kurumlarından PTT’ye memur oldu.
Memurluk yaptığı süre içerisinde her zaman dürüstlüğü ile ön planda oldu. Hiçbir zaman kendi menfaatini devletin menfaatinden önde görmedi ve devletini her zaman korudu.
Ya şimdi?
Memurluk yaşantısı çalıştığı devlet kurumunda son bulduktan sonra, aile bütçesine katkı yapmak ve boş zamanlarını değerlendirmek için oturduğu mahalledeki evinin alt katında bir bakkal dükkânı açtı…
Oturduğu mahallenin ilk adı Atlı kilise mahallesidir. Daha sonraki yıllarda Teşvikiye ve şimdiki adı ise Güney Mahallesidir. Bu mahallede o yıllarda Okul müdürleri, öğretmenler, memurlar, işçiler esnaflar ve köylülerde hep birlikte huzur içerisinde oturmaktadırlar.
Hasan amca sabah erkenden kalktığı bir zamanda devlet memurluğundan kendisine kalan alışkanlık takım elbisesini giyer, kravatını takar, fötr şapkasını başına koyar, ilk işi dükkânını açar ve müşterilerini beklerdi…
Hasan amca’ nın ilk müşterileri her zaman biz okul çocukları olurduk. Sabah okuduğumuz okula giderken mutlaka onun dükkânının önünden geçecek ve evden aldığımız birkaç kuruş veya lira ile oradan bir şeyler alacaktık.
Çocuk en çok neyi sever?
Tabi ki alacak olduğu akide şekeri, lokum ve kat kat gofreti sever.
Annemiz ve Babamızdan aldığımız para ile Hasan amca’nın dükkânını hiç boş geçmezdik.
Sadece şeker, gofret ve lokum mu?
Tabi ki hayır!
Mahalledeki çocukluk ve okul arkadaşlarımızla oynayacağımız futbol maçı için alabileceğimiz bir naylon top olacaktır. Paramız olsun olmasın mutlaka oradan naylon bir top alabilirdik.
Hasan amca öğleye yakın bir zamanda geçici olarak bir süre dükkânı kapatır ve eline aldığı şemsiyesiyle birlikte çarşıya doğru giderdi. Çarşı içerisinde bir süreliğine kendisi gibi emekli olmuş arkadaşları ile birlikte emekliler derneğinde oturur, çayını ve kahvesini içer, sohbet eder, sonrasında gazete bayisinden almış olduğu Cumhuriyet gazetesi ile evine dönerdi.
Tam bir Atatürk ve Cumhuriyet hayranı, vatanseverdi.
Biz çocuklar akşamüzeri okul dağıldığı bir saatte yeniden Hasan amca’ nın bakkal dükkânı önünden geçmek zorundaydık. Sabah aldığımız harçlık bittiği bir zamanda ne alabilirdik ki? Hiç paramız olmadığı bir zaman da mutlaka kendisi bizlere borç adı altında yeniden bir şeyler verir, daha sonra alacağını söylerdi. Ancak hiçbir zamanda verdiğini istemezdi.
Aldığımız şekerleri henüz daha yemeden de bizlere Cumhuriyet kazanımlarından Atatürk ilke ve devrimlerinden bahseder, yurttaşlık bilgisi dersi hakkında sorular sorardı.
Uzun yıllar mahallemiz ve biz çocuklara hizmet etti Hasan amca.
Sonrası malum hastalık, yaşlılık ve ölüm…
Şimdilerde Hasan amca gibi bakkallar yok artık…
Ben bakkal amcamı hatırladım! Ya siz?
